El(vira) en Vi(ctor) kozen er vorig jaar bewust voor een restaurant in een woonwijk te openen. Dat is nogal een sprong, want er komen nauwelijks toevallige voorbijgangers langs zoals in het centrum. Maar heb je eenmaal de harten van buurtbewoners gestolen, dan blijven ze terugkomen. Dat is ze bij ElVi gelukt. En ook al woon je verder, dan fiets je voor deze persoonlijke touch graag een stukje om. Elvira is een uitbundige gastvrouw met verstand van wijn. Vincent houdt zich wat meer op de achtergrond in de keuken, maar laat zich zien bij het serveren van de gerechten. Hij brengt ons pittige geitenkaasbeignets met gekaramelliseerde cashewnoten, daarna een (h)eerlijke malse tournedos uit het Beemsterland. Toe een chocoladetaartje met chocoladeijs en frambozen. We proeven niets nieuws, maar soms is vertrouwd ook goed. Dat geldt ook voor het strakke interieur met veel hout en aardetinten; niet mega-origineel, maar we voelen ons er direct op ons gemak. De ruimte is in tweeën gedeeld door een houten wand met doorkijkjes, daardoor oogt het knus. ElVi heeft nu al een grote schare fans, en daar rekenen we ons graag ook toe.