Niet hipper dan hip, wel ongelofelijk lekker. Dat was onze conclusie nadat we vorig jaar bij Van Balveren aten. Toen was alles net nieuw, dus nu is het tijd om uit te zoeken of er nog steeds met zo veel passie en ambitie gekookt wordt in het Betuwse Echteld.
Hotel Van Balveren is zonder oubolligheden lekker landelijk ingericht, net als het gelijknamige restaurant op de begane grond. Hoge plafonds met houten balken, grote spiegels aan de muren en behalve enkele felgekleurde schilderijen geen onnodige tierelantijnen.
Op een doordeweekse avond zijn vrijwel alle tafels bezet. Vanaf het eerste moment worden we door gastheer Antoine Rutten in de watten gelegd. Zonder overdreven gedoe, maar wel met kennis van zaken. We zitten op comfortabele stoelen aan onze tafel met smetteloos linnen en strak servies. Ook fijn: dankzij de ruime indeling hebben we geen last van onze buren.
We spreken onze voorkeur uit voor vis, maar laten ons verder verrassen door chef-kok Edwin Muns. Hij kookt graag biologische en seizoensgebonden gerechten en dat proeven we. We smullen van zeebaarsfilet met saffraan en couscous, gegrilde tonijn en wilde gamba’s. Sensationele smaken zonder fratsen.
Jammer genoeg is het geen terrasweer, dus tafelen we binnen lekker lang na. Is er dan helemaal niets op Van Balveren aan te merken? Vooruit dan: de wijnkaart mag iets spannender.