Met een superstrakke inrichting valt Zoetelief direct op tussen de eentonige eettentjes in de Korte Putstraat. Sober met knalrode accenten, softe verlichting en grote boeketten. We ploffen voor een aperitief neer in één van de comfortabele loungezitjes. Op een verhoging naast ons neemt een lange zwarte bank de hele muur in beslag, waar aan het eind van de middag vooral jonge stellen, yuppen en collega’s zitten te borrelen met fingerfood dat je zelfs tot middernacht kunt bestellen. De vitrine vol charcuterie met pata negra, salami en prosciutto doet ons watertanden. Het jonge personeel is vrolijk en draaft onvermoeibaar door de grote ruimte. In het restaurantgedeelte eten we lekkere coquilles met gemarineerde aardappel en malse prime beef met cantharellen. De wijnkaart is uitgebreid, maar vooral met niet overdreven geprijsde wijnen. Het kaasplateau toe wordt in de keuken samengesteld, jammer dat we niet zelf mogen kiezen. En die ondefinieerbare muziek mag een tandje minder. Ook ’s avonds is het publiek al levendig genoeg; tikkie yup maar niet brallerig. Zoetelief is een goeie plek om betaalbaar en ongecompliceerd te eten. Hip zonder kapsones.