Tijdens de hoogtijdagen van de uiensoep, pak 'm beet 1977, belandde Hadassah de Boer ooit eens in een restaurantkeuken waar haar stiefmoeder de kok haarfijn uitlegde hoe die soep volgens haar wél moest smaken. Of het nu aan die fijnproeversopvoeding ligt of niet, nog steeds klaagt de presentatrice eigenlijk liever niet in een restaurant. Ook al blijkt de bestelde tonijnsalade wél liters mayonaise te bevatten. Toch heeft Hadassah haar ergernissen. Opgepimpte broodjes met klodders pesto, bijvoorbeeld. “Doe mij gewoon een boterham met kaas.”

Woensdag
“In de morgen een boterham met gestampte muisjes. En drie happen van de honeyloops van mijn zoon. Ik lunch met een vriend in De Bakkerswinkel in de Warmoesstraat. De salade van de dag is tonijnsalade. We willen allebei iets lichts, dus dat lijkt ons wel wat. Uit voorzorg informeer ik nog wel bij de bediening of het geen tonijnsalade voor op brood is. Voor je het weet moet je een enorme berg mayonaise wegwerken. Vijf minuten later worden er twee borden met rucola en de gevreesde tonijn-mayonaiseberg geserveerd. Goed om een half bruin mee te beleggen. Maar het vlees is zwak en ik begin er toch aan.
Ooit at ik in een restaurant dat een gerecht met marsalasaus op de kaart had staan. Mijn tafelgenoot en ik konden ons niet herinneren ooit marsala te hebben gedronken, dus vroegen we de bediening wat marsala precies was. Zonder blikken of blozen antwoordde de serveerster dat het hier een Spaanse schapenkaas betrof. Onthouden! Als iemand onbekend is met een ingrediënt, kun je altijd zeggen dat het om een Spaanse schapenkaas gaat. Dat gaat blijkbaar heel vaak goed. (Marsala is trouwens een zoete Italiaanse wijn die gedronken wordt als een likeur en zich uitstekend leent voor verwerking in recepten).
Driekwart van mijn lunch verdwijnt in de prullenbak, wat me doet verlangen naar een doggybag-systeem. Wat een verspilling! Om de teleurstelling weg te nemen over dit lunchfiasco, krijg ik van m’n lunchvriend een pot lemon curd (ook van De Bakkerswinkel). Volgens hem “het ultieme bewijs dat God het goed met ons voor heeft”. De rest van de dag verheug ik me op het ontbijt van morgen.
’s Avonds komt een vriendin langs. Ze heeft voor zichzelf al iets bij de traiteur gehaald en ik heb al pasta met een tomatensaus gemaakt. Omdat zoonlief weinig groente eet, verstop ik van alles in die tomatensaus. Ook veel roomboter om de groente nog beter te vermommen. De pasta met porcini van de traiteur is ongelooflijk lekker. Benieuwd hoeveel boter daar doorheen zit. Ben ook heel enthousiast over de door haar meegebrachte vin de table. Zonder toegevoegde zwavel en dus (hoop ik) zonder kater.”

Donderdag
“Als ontbijt lemoncurd op een geroosterd boterhammetje. Het is alsof je ’s ochtends een stuk citroentaart eet! Het liefst zou je het met een warm croissantje eten, maar dat gaat me toch wat ver.
Tussen de middag doe ik even heel gezond met yoghurt, fruit en muesli, want ’s avonds ben ik uitgenodigd voor een waanzinnig diner in het Rijksmuseum. Ter gelegenheid van de Prix de la mode van het tijdschrift Marie Claire. Geweldig, je zit gewoon tussen de Rembrandts te eten! Ik zit met de directeur aan tafel, die me vertelt dat de cateraar, Food Fantasies, gewend is om in zo’n omgeving te werken. Moet een geruststelling zijn, dat ze extra voorzichtig doen. We krijgen een huisgerookte zalm op een kruidensalade met dilledressing, dan een kalfslende met haricot verts, groene asperges, aardappelgratin en een saus van babyvijgjes. Toe een dessert met pavlova, zo’n schuimding, met passievrucht en granaatappel. Erg spannend zou ik het niet willen noemen, maar ik vind het zo knap hoe ze dat doen. Het zijn toch 150 stukken vlees die ze tegelijkertijd perfect klaarmaken.”

Vrijdag
“Weer die lemoncurd in de ochtend. De lunch is een goede pompoensoep van Soup en zo.
’s Avonds eet ik bij Aguada. Dat is een restaurant van vrienden, een soort gezellige huiskamer. Als je daar in je eentje wilt eten, kan dat ook prima. Mijn zoon speelt er met de zoon van de eigenaars. Het eten daar is niet van dat ontzettende restauranteten, je eet waar de kok zin in heeft. Ik neem een Indiase Thali met van die kleine potjes. Vegetarisch, want ik probeer er wel op te letten minder vlees te eten. Las laatst zo’n goede uitspraak dat een vleeseter in een Prius meer vervuilt dan een vegetariër in een Hummer. Er zitten ook citroenpickles bij, hartstikke heet, maar ik heb het hele potje opgegeten! Verslavend, gewoon. Ik eet ook een hele berg rijst, omdat die pickles natuurlijk veel te heet zijn. Rode wijn erbij, daar heb ik met dit weer echt weer zin in. “

Zaterdag
“Ontbijt, tja, hetzelfde dus. Daarna met de trein naar Rotterdam voor een congres. In de trein eet ik een broodje oude kaas van De Broodzaak. Het valt me op dat alles wat je op het station koopt uit dezelfde koker lijkt te komen. Ik kan het niet goed uitleggen, maar er komt overal diezelfde lucht vanaf. Dat gaat je tegenstaan als je vaak met de trein gaat. De broodjes op het congres laat ik ook links liggen. Waarom moet overal altijd te pas en te onpas een kwak pesto op? Ik wil gewoon een boterham met kaas!
Thuis heb ik altijd een lekker stuk kaas in huis. Er zitten twee goede kaashuizen om de hoek, Loekie en Tromp. Die wissel ik een beetje af, want als ik bij de een koop voel ik me schuldig tegenover de ander. Die kaas is toch een heel verschil met zo’n hap zout van de supermarktkaas.
’s Avonds moet ik nog naar een IDFA première, dus thuis eet ik snel wat tomatensoep uit zo’n zak. Helemaal niet lekker. Wel lekker zijn de matzes, die heb ik weer helemaal herontdekt. Met kaas, dus. Later op de avond heb ik tijdens een feestje nog wat in een zelfgemaakte tonijnsalade staan prikken.”

Zondag
“Ik sta heel laat op en ga brunchen bij Plancius, tegenover Artis. Ik verheugde me er al vanaf de vorige avond op. Ze kunnen daar zó goed eieren bakken, zowel de roereieren als de omeletten. Echt een kunst, daar heb ik veel bewondering voor.
‘s Avonds eten met m’n vader en z’n vrouw. Heel simpel: gebakken aardappeltjes, spruitjes en zelfgemaakte worst van Alain, een slager op de Albert Cuypstraat. Lekker. Jammer dat ik me al tegoed gedaan had aan de kaasvlinders en pinda’s vooraf. ”

Meer eetdagboeken lezen? Abonneer je op de SpecialBite Nieuwsbrief. Elke dinsdag in je inbox.