Het is een wat ongebruikelijke plek voor een restaurant, op het drukke Wassenaarse kruispunt waar je linksaf slaat naar pretpark Duinrell en rechtdoor aansluit op het blik richting strand. Ook niet elk restaurant kan er prat op gaan de buur te zijn van een benzinestation. Maar dit is dan ook Lucifer: toch al niet het onopvallendste jongetje uit de klas.
Het interieur van het kleine pand is ontworpen door een eigenwijze kunstenaar. De kleuren zwart en oranje overheersen. Gecombineerd met een strakke inrichting en blauwe LED-verlichting geeft dat het gevoel dat je aan het eten bent in een hippe nachtclub.
Niet dat de jonge, bloedfanatieke chef Mathieu Roza zo veel tijd heeft om te feesten. Die leerde het vak bij innovatieve restaurants en heeft een geheel eigen stijl ontwikkeld. Een kaart heeft hij niet: samen met zijn souschef timmert hij steeds weer een ander menu in elkaar, gebaseerd op biologische seizoensproducten. Partner Miriam Putto vindt er keer op keer leuke wijnen bij.
Roza houdt het licht en verrassend. Dat begint al met zijn bolletjes watermeloen met venkel en verrukkelijk basilicumijs. De langzaam gegaarde makreel krijgt allerlei mooie tegenaccenten met komkommer, wasabi, wakame, haringkuit en rouleau van krab. Een stukje harder wordt gegaard in tomatenbouillon en komt met  prei en een intens smakend gemarineerde tomaatje.
Onalledaags, uitdagend gepresenteerd en spannend gecombineerd. Net zo spannend als het barokke schilderij in het midden van de zaak, waarop de Schepper en zijn afvallige aartsengelen bakkeleien.
Lucifer verspreidt een verleidelijk licht. De zonde waard.