Een dikke tweehonderd jaar geleden werd De Koepel als oranjerie gebouwd: een plek waar exotische planten veilig en comfortabel konden overwinteren. En ook nu nog ervaar je als bezoeker van de brasserie moeiteloos dat geborgen gevoel. Midden in de gekte van de Randstad verbergt de goedbezochte Koepel zich in een strookje bos, vlak naast de stokoude dorpskern van het deftige Voorburg.
Het zeer markante, halfronde gebouw is warm en stijlvol ingericht, met een hardstenen vloer, witrieten stoelen en teakhouten tafels. Aan het raam heb je ongeacht welk seizoen het is wondermooi uitzicht en in de zomer is het terras een klein paradijsje. Hier kun je doordeweeks vol vertrouwen je zakenrelaties uitnodigen, maar op de hoge banken tegen de muur is het net zo goed heel romantisch toeven.
De koepel van het pand is het bestuderen waard; de schilderingen doen verre van gereformeerd aan. Patron Leo van Langh leerde het vak onder andere bij Henk Savelberg – die van het dure sterrenrestaurant elders in het park – en dat is te merken. Hier wordt Frans gekookt, met een hoogsteigen robuust accent. Bijna boers eigenlijk, maar er zijn ook mediterrane en soms zelfs oosterse invloeden.
We eten een tartaar van tonijn met kalfsmuis en tonijnmayonaise, gevolgd door zonvis met gamba's, pijlinktvis en pomodoritomaat. De maïskip is zacht en sappig en komt met aardappelgnocchi, tuinboontjes en truffelsaus. Simpel, lekker en werkelijk altijd goed. Het maakt niet uit in welk jaargetijde het is, hier sta je nooit in de kou.