De entree is nog net zo kitsch als altijd: drakenbogen, rode en gouden wandbekleding, vijvertjes met koikarpers die gretig naar je vingers happen als je ze in het water steekt. Tai Wu, hartje Rotterdam, is een niet weg te denken Chinese megastek. Ook buiten het Filmfestival is het er zo druk dat je beter reserveert. Of je sluit lachend aan bij het rijtje even vrolijk wachtenden.
Een geoliede machine waarvan je je afvraagt hoe lang-ie al draait en hoe lang-ie het nog volhoudt. Eeuwig waarschijnlijk. De grote familietafels met draaiend serveerbord worden hoofdzakelijk door Chinezen en Surinamers bevolkt. Af en aan schuifelen hier de serveersters met gigaborden soep en rijst. Snel zijn de oudere gastheren met het opruimen van de borden. Rap is de dame die het best Nederlands spreekt, daarom de meeste bestellingen aanneemt en ze vertaalt in schitterende Chinese letters. De zaal is groot, de vloer rood.
Vooraf eet je hier wat gestoomde oesters met gember of dim sum, een mix van originele Chinese gestoomde of gebakken liflafjes van vooral vis. Pekingeend moét je hier geprobeerd hebben. In van die kleine pannenkoekjes of als half of heel beest op schaal opgediend. Beschouw je jezelf een durfal op Chinees gebied? Bestel dan een van de Kantonese specialiteiten. Tofu met jakobsschelpen en zeewier bijvoorbeeld. Het sojavlees smelt op je tong en de schelpen geven een mooie vissige smaak.