Toegegeven: het is even doorbijten voor je er bent. Een saaie woonwijk in, ver van het centrum, naar een onopvallend vierkant gebouw met een verwaarloosde buitenruimte. Maar zodra je bij Sapporo (beneden Chinees, boven Japans) binnenstapt, verandert je beeld op slag. Strak interieur, dito bediening. Oosterse kunst aan de muren, serene sfeer.
Wij nemen de trap naar boven. Veel tafels zijn er bezet door Japanners, dat lijkt een goed teken. Terwijl de drank op een tafel vol Japanners al stevig wordt aangesproken, werpt in een aangrenzend deel van het restaurant een teppanyakichef stukjes omelet in de opengesperde mond van een in kimono gehulde man. Het is het jaarlijkse bedrijfsfeestje van een lokaal administratiekantoor. 
Wij nemen warme sake als aperitief en krijgen er twee stukjes bonito met Japanse aardappelschilfertjes als amuse bij. Mooie combi. Na het reinigingsritueel met warme natte doekjes – 'n feestje – en de mix van sushi verschijnen in rap tempo kushiage (gefrituurde spiesjes van garnaal, ui en varkensvlees, rundvlees en aubergine met een pruimensaus), gefrituurde inktvis en gebakken, gemarineerde zalmeitjes op tafel. Alles delicaat, knapperig als het moet, vers tot in de moleculen.
Werkelijk top is het Wagyurund dat we tot besluit proeven. De serveerster legt uit: de stukjes vlees doop je in een bouillon, in sesamolie of in een citrus-sojasaus. Malser vlees kunnen we ons simpelweg niet voorstellen.