Loos is al jaren een zekerheid. Gelegen aan de pittoreske Veerhaven, waar de ene klassieke driemaster naast de andere ligt aangemeerd, kent het grand café een vaste klantenschare. 's Ochtends drinkt de buurt er zijn koffie en verse jus, 's middags worden de tafels bemand door het gestropte tweedelig grijs en blauw uit heel Rotterdam. Tegen het einde middag borrelt het er stevig aan de bar en 's avonds tref je er vogels aan van weer heel andere pluimage.
We stellen de keuken kritisch op de proef. Een saignant gebakken tournedos nemen we als hoofdgerecht en doet u maar wat oesters vooraf, de beste die u heeft. De lachende serveerster levert stipt en gul. Bij mijn tafelgenoot passeert een mooi stuk gegrilde grietfilet en een moot zeewolf in bladspinazie.
Terwijl om ons heen zaken wordt gedaan, door tafels vol Japanners links en Amerikanen en accountants van eigen bodem rechts, bestellen wij nog wat extra frietjes. Met zelfgemaakte mayo.   
 

Loos has a somewhat double personality - the crowded grand café with small tables, benches against the wall, all the papers and mags you want and a terrace. One step up in the back, you can find the luxurious side of the restaurant. Here you can order fancy dishes a la carte or from a four-course daily changing menu. Some people consider this part of Loos their favourite restaurant in town. The other part, the grand cafe, is known for its nice food and bad service. More simple, but great if you're in a hurry.