Midden in een jaren dertig woonwijk in Nijmegen Oost schuilt achter een strakke gevel LEF. Niet alleen buurtbewoners weten de weg hier naar toe; op vrijdagavond is geen tafel onbezet. Nieuwkomers die niet hebben gereserveerd nemen de wachttijd aan de bar voor lief. Aan de mix van zakenmensen, vriendentafels en jonge stellen is te merken dat we niet de enige zijn die het er voor over hebben om de toeristenfuiken aan de Waalkade links te laten liggen en een buitenwijk in te duiken.
Het interieur is niet spannend maar wel sfeervol met houten tafeltjes en stoelen; de rij strakke lampen die de ruimte domineert, is een goede blikvanger. Wel jammer dat de open keuken vooral een rommelig inkijkje geeft op knoedels snoeren en gedateerde tegeltjes.
In de ongedwongen rumoerige setting staat er binnen no time een bord met vers brood en olijven op onze kleine houten tafel. De overwegend jonge bediening is vlot zonder vervelend amicaal te zijn. Van de wekelijks wisselende kaart kiezen we eerst salade met kreeft, gemarineerde carpaccio met truffelmayonaise. Maar ook de oesters kunnen we eigenlijk niet weerstaan dus delen we eerst dit voorgerecht. De tintelende Oostenrijkse witte wijn die we op advies drinken als onze wijnkeus niet voorradig is, blijkt een schot in de roos. De gegratineerde heilbot en varkenswang met linzen zijn behoorlijk machtig zodat we de desserts aan ons voorbij laten gaan.
LEF is het omrijden naar Oost waard. Niet als je romantisch wilt fluisteren, wel als je ongecompliceerd wilt eten en hardop wilt kunnen lachen zonder dat je buurman zich daaraan ergert.