Tippen is kiepen. De kolen uit de Zuid-Limburgse mijnen werden hier in het begin van de 20e eeuw, voordat het Julianakanaal klaar was, overgeladen van het spoor op schepen. Nog altijd leggen hier de binnenvaartschepen op de Maas aan. Waar is de romantiek, denk je als je aankomt. Zeker als je het gebouwtje aanschouwt. Maar volg je neus, nu wil je ook wel eens zien hoe het uitzicht is en als je boven bent in het restaurant begrijp je waarom deze mensen hier zijn gaan zitten. Dat uitzicht over de rivier, de binnenhaven en de bijborende industrie. Jammer dat het interieur niet wat spannender is, maar nu je er toch bent zul je merken dat het geen straf is om hier zelf ook wat naar binnen te kiepen. Want het eten is prima. Onze kabeljauwfilet met tomaat en wortelgelei was precies goed gebakken, de ossenhaas heerlijk zacht en dat kroketje erbij om te zoenen.