Onopvallend in een dwarsstraat verborgen vind je Viszooi. Binnen is het een lange pijpenla die uitkomt op een intiem terras, ommuurd door manshoge nostalgiefoto’s - lekker voor een zomeravond. Het interieur houdt het midden tussen een verweerd strandhuis, een patio in Lissabon en de woonafdeling van V&D. Leuk zijn de extra large geschilderde vissen op de tegelwanden en lampen met een dikke voet van gemetselde oesterschelpen. De Spartaanse stoelen zijn minder leuk, dus zorg dat je op de lange bank aan de muur terechtkomt.
Viszooi staat in de hofstad bekend als een degelijk visrestaurant met verse seizoensgerechten. De kaart oogt sober en past op twee velletjes. Bijna geen voorgerechten, maar gelukkig zijn sommige hoofdgerechten wel als kleine portie te bestellen. Het ontbreekt chef-kok Tobias Jansen niet aan creativiteit, want alles wat we aan laten rukken heeft wel iets bijzonders qua presentatie of ingrediënt. De coquilles, overgoten met warme kreeftenbisque smaken naar meer. En de lijngevangen zeebaars is vakbekwaam gebakken, omringd door allerlei grappige toefjes en hapjes.
Op deze doordeweekse dag is het er heel rustig, dus de bediening heeft alle tijd voor ons. Die tijd wordt benut om -met genoegen- een soort -u wel bekomen- jaren vijftig-beleefdheid op ons te botvieren. Waarvoor onze welgemeende dank.