Het saaie stuk straat belooft weinig goeds, maar eenmaal binnen val je in een warm bad van Italiaanse gastvrijheid. Op deze doordeweekse dag zit het gezellig vol, vooral met expats en vaste klanten. Niemand lijkt zich aan het gedateerde auberginekleurige interieur te storen, dus dat doen wij ook maar niet. De overzichtelijke kaart wisselt niet vaak, maar er zijn altijd dagspecialiteiten met verse seizoensproducten. Zoals tuinbonensoep, een Siciliaans armeluisgerecht, maar zo geraffineerd dat zelfs onmogelijke kinderen er stil van worden. De aardappel-auberginegnocchi en huisgemaakte ravioli zijn eenvoudig, maar perfect klaargemaakt. Er is nog ruimte voor een dessert en aan tafel wordt ons een ijskoude, schuimige scroppino al limone klaargemaakt. Che buono! Ondertussen loopt de bediening gesmeerd. Zoals alleen Italianen dat kunnen ben je na een uur dik bevriend met het personeel en lid van de familie. De glazen Nero d’Avola, een uitstekende Siciliaanse wijn, helpen daar overigens bij.  
Doorgewinterde pizzafans komen niet aan hun trekken, want Vino e Cucina serveert alleen authentiek Siciliaanse gerechten van hoog niveau. En dat zijn de prijzen trouwens ook. Niettemin een stek om terug te komen. Want het is toch je familie.