De naam suggereert dat hier een aardig biertje wordt getapt, en dat is vast ook zo, maar op de tafeltjes staat goede wijn en er zitten keurige senioren en expats een vorkje te prikken.
In deze bruine kroeg' uit 1886 lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Toch ogen de bruine plafonds, hertengeweitjes, jeneverkruiken en oude Shellbenzinepomp niet oubollig, maar knus. Er is een Herenkamer voor groepen en een rustig straatterras voor mooi weer.
De Tapperij staat net een trapje hoger dan een eetcafé. De kaart – krijt op bord – is klassiek Frans en wisselt naar wat die dag is ingekocht. Ingrediënten komen uit alle hoeken en gaten van Nederland: wild van de Veluwe, zuivel van De Lindenhoff en vis uit Scheveningse netten.
Wij eten heerlijke hertencarpaccio met knapperige spekjes, kalfssukade met Hongaarse zuurkool en roodpootpatrijs met zijn klauwtjes er nog aan. Alles foutloos klaargemaakt door de chef-kok-eigenaar, die dat alweer vijftien jaar doet. En als de bediening eerst een chocoladetoetje de hemel in prijst en daarna komt melden dat het helaas al op was, krijgen we met groots gebaar een crème brûlée en koffie van het huis. Klasse!