Dit restaurant is de beste nieuwkomer in de regio Den Haag

 Vanaf het Piet Heinplein gezien verspreiden de originele, driehoekige glas-in-loodramen een magisch licht. Een smalle gang leidt je naar een strak ontworpen zootje, precies zoals bedrijfsleider Steve het voor zich zag. Je oog valt op een industrieel ogende haard waarin een enkel klein waxinelichtje brandt. Boven de bar hangt een bloedmooie, postmoderne buizenversterker van Rik Stoet Audio opzichtig de aandacht te trekken. Er wordt jazz uit de grote stad mee gedraaid. De ongepolijste tafeltjes, stoelen en banken zijn van hout en metaal. Ze zijn van Tiddo de Ruiter, een meubelontwerper die tekent voor pure ambacht, maar dan met een industriële geest. Past helemaal in de stijl van het Zeeheldenkwartier, en ook binnen de knipoog naar de fameuze meubelfabriek H.P. Mutters, die hier ooit op de hoek stond. Heel knap ingericht. Maar er is een sublieme, overtreffende troef: de keuken. Daar zijn chef Bas Kokshoorn en zijn team nauwelijks boven de 25, maar er wordt onverhoeds sterk uitgepakt. We proeven een grof gesneden steak tartare met huisgemaakte piccalilly waarvoor zelfs een iPhone op 1 januari wakker zou blijven. Ook het treintje van coquilles en kreeft met een fraaie lik waterkersmousse en malse runderentrecote met truffel/madeira –saus zijn heerlijk lichte kunststukjes: strak ontworpen en verre van een zootje. Verbluffend goed. Zelfs over de heel lage rekening voor zulke topkwaliteit is nagedacht: hier moet het druk worden en gaan bruisen. Gaat lukken, kun je je iPhone op gelijk zetten.

Seen from Piet Hein square, you’ll see an almost magical light coming out of the original triangular stained-glass windows. Inside, a narrow corridor leads you to a dining room that exudes a carefully designed nonchalance, just like manager Steve envisioned. Your eye falls on an industrial-looking fire place with only a single tealight lit inside. Above the bar the stunning, postmodern tube amplifier of Rik Stoet demands your attention. It plays urban jazz. The robust tables, chairs and benches are made of wood and metal. They’re designed by Tiddo de Ruiter who respects old-fashioned craftsmanship with an industrial spirit. This philosophy fits well with the style of the Zeehelden neighborhood, and it’s also a nod to the famous furniture factory H.P. Mutters that used to be at the corner. It’s a very clever design, but there’s an even bigger pull: the sublime cuisine. Chef Bas Kokshoorn and his team are barely over 25, but they leave a surprisingly strong impression. We tasted a chunky steak tartare with homemade pickles for which even an iPhone would go off on January 1. The little ‘train’ of lobster and scallops with a dollop of watercress mousse and a nice juicy beef steak with truffle and madeira sauce were delicately light pieces of art. Stunning. You pay relatively little for for such excellence since they want the place to get buzzing. We bet they’ll succeed.