Na een faillissement eind 2010 was het de hoogste tijd voor een comeback. Mevrouw Lin gaat voor een doorstart en doet daarmee waar Arnhem op zat te wachten, want Memories of Asia is een begrip. Met al dat turquoise en de barokachtige stijl lijkt het bij binnenkomst bijna de tweede Aziatische stijltempel uit de regio te zijn geworden. Maar nee: wanneer we de trap oplopen naar het restaurant op de eerste verdieping blijkt Memories of Asia na de heropening qua interieur eigenlijk niet zo veel veranderd. Een nieuw, hip(?) behangetje, gestreepte vloerbedekking en een paar rode fauteuils langs de muur zijn de enige veranderingen. De look & feel is daardoor helaas nog wel een beetje stoffig. Maar goed, de kunsten van de chef zijn hier dan ook altijd de voornaamste reden geweest om terug te komen en dat is nog steeds zo. Een spontane Chinese jongen met een fijn gevoel voor humor komt checken waar we niet van houden, en de chef gaat los. Inderdaad, het vertrouwde concept wordt gehandhaafd: geen menukaart en de heerlijke gerechtjes in klein formaat blijven komen tot je aangeeft genoeg te hebben gehad. De nieuwsgierigheid naar wat er nog meer komt wint het echter steeds, waardoor we meer eten dan gepland. Logisch, de gewokte kangoeroe met wilde paddenstoelen en de gestoomde zeebaars met citroen zijn zó lekker dat stoppen echt nog geen optie is. Van de kort gefrituurde tijgergarnalen vragen we daarom nog maar een extra portie om vervolgens na het exotische (verse!) fruit met heel bijzonder aardbeienijs tot de conclusie te komen dat het nu toch wel echt genoeg is geweest.