Amsterdam barst tegenwoordig van de inspirerende locaties aan het IJ waar ruwe havenelementen, fraai design en lekker eten samenkomen. Het opvallende oranje gebouw van Wilhelmina-Dok was een van de eerste. En zo pal aan het water zit dit restaurant met z’n grote terras vooral op zonnige dagen nog altijd bomvol. Maar ook ’s winters is het een knusse spot; tussen de scheepsparafernalia en met geweldig uitzicht op de voorbij varende tankers.
De sfeer is ongedwongen, de kaart Italiaans georiënteerd. Ook kinderen zijn van harte welkom. Tijdens de lunch eet je hier dus een foccacia gegrilde groenten, vitello tonato – of een boterham met hagelslag. Voor bij de borrel is er een keur aan hapjes (charcuterie, gefrituurde gamba’s, kaasplankje van de markt) en ook ’s avonds is de keuze ruim.
Wij aten het driegangenmenu van de chef: een flinke salade met biet en geitenkaas, pietermanfilet met (wel erg) knapperige groene groenten en een lekkere panna cotta met rood fruit toe. Maar er kan ook à la carte gekozen worden uit gerechten als lamsbout met aardappel-lavendelpuree, dorade uit de oven met venkel of vegetarisch taartje van peterseliewortel. Beroemd is het kindermenu ‘spaghetti di Pippi’. Met schaar.
 

With a big, sometimes chaotic terrace overlooking the IJ, Wilhelmina-Dok is an ideal spot in summer. But in winter, it is also worth a trip over the IJ, even on a bitter cold evening. Inside it is quieter, but the waitstaff is always warm and attentive. The restaurant has a distinct fifties look, with some scattered marine paraphernalia. On the wall there's the timetable for departing cruise ships. For children, there's the spaghetti with scissors, just like in Pippi Longstocking. The menu combines classics such as butterfish and veal rib eye with surprising dishes like zarzuela, leg of rabbit and a delicious pumpkin pie.