Of hij het doet om z’n exclusiviteit te benadrukken of dat dit iets met Zuid-Italiaanse mentaliteit te maken heeft weten we niet, maar het is altijd weer spannend of Nico’s zaak open is. Eerst even bellen dus.
Deze ‘parel van het Zuiden’ is oorspronkelijk een haast verscholen afhaalzaakje met gerechten uit de geboortestreek van de eigenaar: Puglia. Dat deze hak het armste gedeelte van het land is, doet niets aan de keuken af, zoals Nico bewijst. Ook de stilo is hier op en top Italiaans. Je eet wat er in huis is, wel mag je zelf samenstellen.
Wij worden graag verrast en laten om te beginnen alle antipasti uit de vitrine oprukken. Tot grote verbazing van Nico en zijn bedienende broer gaat álles op. De worteltjes in rodewijnvinaigrette, knoflook en munt, de buffelmozzarella, de pasteitjes gevuld met foam van pompoen en courgette (een verzinsel van de dag, of we vooral ons oordeel willen geven), en ga zo maar door. Het is stuk voor stuk te lekker om te laten liggen.
Ook de huisgemaakte ravioli met verse paddenstoelen, de langoustines en lamskoteletten met royale hoeveelheid aangemaakte rucola en de chocolademoussetaart toe smaken precies zoals we ons kunnen voorstellen dat Nico het van z’n nonna leerde. Perfect simpel. Ten slotte proeven we uiteraard de zelfgemaakte limoncello. En nog een.
Zoals alles hier is ook de inrichting nonchalant. In het geïmproviseerde restaurantgedeelte vind je wat posters en versiering en witgedekte tafeltjes. Aan wijnen drink je wat Nico voor je selecteert; tafelwijnen die prima met het eten combineren.
Is je instelling dat je het doet met wat je krijgen kan, kom je bij Sogni del Sud ruimschoots aan je trekken. En heb je deze instelling niet, dan is er de kans dat je door Nico’s charme alsnog omgaat. De zesentwintigjarige gastheer heeft de gave aanwezig te zijn en je toch op je gemak voelen te laten voelen, alles snel-snel-snel op z’n Italiaans te doen en je toch z’n volledige aandacht te geven. En het heerlijks dat hij bereidt is een overtuiging op zich.