‘Inspired by Ciel Bleu’ is het motto van het net geopende Serre. En helemaal een idee van nu om hier – gelijk naast de lobby van het Okura hotel – een moderne brasserie te openen waar een vleugje van de tweesterrenklasse van bovenin de toren kan worden geproefd. Nu de uitwerking nog. Want juist die inspiratie, die is nog ver te zoeken. Aan de keuken zal het niet liggen: die sprankelt. We krijgen drie tranenverwekkend mooie gangen op tafel. Een tartaar van zeebaars en gamba’s komt met een prachtig groene granité van komkommer. De in gebruinde boter gebakken zeewolf op black venusrijst krijgt mooi tegenvuur van krokante Geulhemer grottenham en een fraai gekleurde maïssaus. De panna cotta met gemarineerd citrusfruit laat zich lekker doorroeren met gelei van Moscato d’Asti en roomijs van yoghurt en kruidnagel. Heel licht en met veel creativiteit gepresenteerd. Je voor 35 euro heel even aan de chef’s table van Ciel Bleu wanen: dat is alleen al een ‘Special’ vermelding waard. Letterlijk al het andere heeft echter nog tijd nodig. Het compacte interieur is luxe ingericht met donker hardhout en felblauwe accenten, maar voelt wel erg zakelijk aan. Veel tafeltjes zijn heel dicht op elkaar gezet en aan de rand van de serre zit je bijna in het donker. En dan de bediening: die heeft nog niet de geest en toont een mix van stijfheid, ongeïnteresseerdheid en – zo nu en dan – plompverloren onhandigheid. Een extra dosis inspiratie mag er wel in. Dan gaat Serre vanzelf leven.

‘Inspired by Ciel Bleu’ is the motto of the newly opened Serre in the Okura hotel, right next the lobby. It’s quite in vogue to open up a modern brasserie where you can get a taste of the two Michelin-star class of the restaurant up in the tower. A nice concept, if carried out well. As a whole, it's missing the spark. It’s not the food; the dishes are brilliant. Our three courses almost make us tear up. A sea bass and prawn tartare is served with a beautiful green cucumber granité. The browned butter fried catfish over black venus rice contrasts well with the Geulhemer cave-aged ham and a beautifully bright corn sauce. The panna cotta with marinated citrus combines well with a Moscato d'Asti jelly and yoghurt and clove ice cream. It’s all very light and creatively presented. And pretending to be dining at the chef’s table for only 35 euros, that alone deserves a ‘Special’ mention.
Everything else still needs time. The compact interior is luxuriously decorated with dark hardwood and bright blue accents, but it all feels too businesslike. Most tables are set to close to each other and at the corner you’re sitting almost in the dark. The waitstaff is uninspired and demonstrates a mix of stiffness, disinterest and even plain clumsiness. This restaurant needs an injection of inspiration to make it vibrant!