Toko’s genoeg. En sommige zijn best goed. Maar een echt Indonesisch restaurant? En dan niet zo’n sjieke, maar eentje met authentiek streetfood? Die hebben we in Amsterdam niet zo veel. En zeker niet op dit niveau. Want Puri Indonesia heet niet voor niets zo: de pure smaken, geen Hollandse aangepaste smaak. Dat merk je omdat het behoorlijk pedis is -  dat pittige is er in veel toko’s al lang uitgepolderd. En dat merk je in de bijzondere gerechten op de kaart. Goelai Kambing (gekruid lamsvlees in kerriesaus) of Daging Balado (dun gesneden rundvlees in pittige tomaten-sambalsaus en petehbonen) vind je niet overal. Normaal zouden we niet snel aanraden om de rijsttafel te nemen, da’s toch een beetje Hollands. Maar bestel ‘m maar gerust, die Rijsttafel Puri Indonesia Speciaal. Het feest begint al met Soto Ajam… een betere soep hadden we in geen maanden gehad. Krachtige bouillon, veel Indonesische kruiden, smaakvol kippendijvlees, ei, pinda, taugeh. En die gelaagdheid aan smaken is een voorteken voor de andere smaken. Dit is het echte Indonesië: van de perfecte Gado Gado, de drie soorten sateh (kip, geit, garnalen) tot de Ayam Rujak (kip in peper en kokosmelksaus). En lychees toe. Laat je dus niet weerhouden door de hier en daar gebroken en niet overal even smetteloos witte tegelvloer: Bij Puri Indonesia is het voor 26 euro een avond lang feest.
We hebben maar één klein puntje van kritiek: de saté kambing mist net een beetje die houtskoolsmaak. De saus is perfect, het geitenvlees mals, dat geroosterde zou ‘m afmaken! Maar misschien moeten we ons daar als Hollanders niet mee bemoeien…