Op een dipje na is dit restaurant eigenlijk altijd wel geliefd geweest. In een straatje achter het vreselijke Heinekenplein, zit dit Arabische pareltje verstopt. Een modisch zwart-wit Frans café-interieur met dimpeertjes aan een zwart schrootjesplafond, enorme kandelaars en een Perzisch tapijt op het buitenterrasje. Van buiten hoor Carla Bruni en Edith Piaf al zingen. Uit de open keuken met verse muntplanten komen verrukkelijke geuren. De eigenaars vinden het tegenwoordig wel erg leuk om zelf te genieten of met de vele trouw terugkomende gasten te ouwehoeren, waardoor de enige Engels sprekende ober het wel erg druk heeft en af en toe een steekje laat vallen. Amsterdamse service, dus, maar de Marokkaanse gerechten met een Franse touche breien het recht. De kaart bestaat uit de-inmiddels-klassiekers, aangevuld met actuele gerechten die op de spiegels zijn gekalkt. Start met een Kerkanaise: een bouwpakket van rauwe tonijn, oester en coquille en daarna een nog lang na-pruttelende tajine en sluit af met een Marokkaans theepotje. Dan waan je je even op vakantie. Ook door de vele buitenlanders die dit restaurant inmiddels weten te vinden.
 

When Mamouche first opened, it immediately entered the SpecialBite Top 10. Now, years later, the interior has had a small makeover. It looks a bit more modern, but the atmosphere remains the same. The crisp white of the tablecloths and the walls set out against the dark brown of the chairs, floor and ceiling. Add the shining stainless steel of the open kitchen and the matte gold of the chunky chandeliers et voilà: the new Mamouche. Most of the staff is new, but just as friendly and knowledgeable. The old sous-chef now heads the kitchen. Fortunately, you’ll still find the same Mamouche classics on the menu. The Brik al'oeuf, with a crisp outside of brik pastry and a soft filling of preserved tuna and quail. Or the Kerkanaise, the salad served as an artfully stacked construction. We had tender veal with eggplant caviar and spicy bulgur as an entrée. Fortunately, Mamouche still does what it does well: serving Moroccan food with the elegant presentation tricks of French cuisine. Don’t expect to find the generous plates of your Moroccan mother or neighbour here. The portions are small, but very refined. It’s not cheap, but certainly worth the money.