De tip om hier te gaan eten komt van een expat, en zodra het restaurant kort na openingstijd wat voller wordt begrijpen we waarom. Het publiek bestaat hier uit Nederlandse maar ook veel buitenlandse zakenlui, yuppen, en wat groepjes vriendinnen die waarschijnlijk net als wij goede verhalen hoorden over Fraîche.
De inrichting is niet vernieuwend maar stijlvol: veel hout en ruwe steen, kale lampenpitjes, niets op aan te merken. De sfeer een beetje geforceerd ongedwongen, met soulmuziekjes op de iPod, die nonchalant in zicht staat, en een ober die heel voorkomend is maar toch niet erg met je bezig lijkt te zijn. Het geheel doet enigszins prestigieus aan, het ‘wij-zijn-relaxed’-gevoel lijkt conceptmatig en werkt daardoor op ons niet aanstekelijk.
Wat maakt het hier dan special? Heel simpel: het eten. De twee koks, een uit Londen en een uit Brooklyn, hadden het conceptachtige dat de tent aankleeft helemaal niet nodig met zulke kookkunsten. De simpele gemarineerde pulpo met zoete paprika en knoflook, de runderlende met truffel, de zalm met onder andere artisjok en grapefruit, alles is perfect bereid. Alle losse ingrediënten van de in totaal negen gerechten op de kaart (drie voor, drie hoofd en drie toe) zijn afzonderlijk te proeven en perfect van smaak en substantie. Ook leuk is om te zien hoe geëxperimenteerd wordt. Zo laten de koks zich inspireren door hun nieuwe thuisland, getuige de dropsaus bij de zalm.
En in tegenstelling tot de bedienende jongen hebben de koks wel de tijd om in de op woensdag volle tent een praatje te maken bij het opdienen van de gerechten. Hoe druk ze het naast het koken ook hebben met ‘mooi maken’ van de borden op de toonbank – wat ons betreft weer overbodig.
Tja, met twee chef-koks als eigenaars ligt het zwaartepunt algauw op het eten. En dat maakt een bezoek aan Fraîche de moeite waard.