Omdat het terras vol is drinken we een prosecco op de bank buiten voor het raam. Het zelfgemaakte brood dat we erbij krijgen is smeuïg met een knapperige korst, de aioli fris en niet te vet, wat – verklapt de bediende ons – komt door de toevoeging van melk: een Catalaans recept.
Een Franse naam, een Spaans geïnspireerde kok vandaag, een Italiaanse reputatie… Het doet er niet toe. Even later zitten we heerlijk aan een van de achter elkaar opgestelde picknicktafels die het terras aan het Beukenplein in oost vormen. Een levendig plein, zo blijkt ook maar weer eens als een auto met harde rapbeats naast het terras wordt geparkeerd. Een oudere dame gaat erop af met het voor de hand liggende verzoek, dat na een gezellig praatje wordt ingewilligd.
Van de slim samengestelde kaart – zo is de overheerlijke bouillabaisse goed gevuld met vis en schaaldieren die elders op de kaart zijn terug te vinden – kiezen we kalfswangetjes en drie visbereidingen, gevolgd door een aspergepizza. De smaken zijn goed, de borden mooi opgemaakt, de wijn is prima. Het is de geheelervaring die Bidou zo’n fijne plek maakt.
De pizza, uit de prachtige steenoven binnen, is perfect dun en knapperig en rijkelijk belegd met gorgonzola en verse groene asperges. De tarte tatin had op het laatst nog even in de oven gemogen: te zacht. Maar het verse vanille-ijs compenseert. De kaasjes van de overkant, volgens de kaart de beste van Amsterdam, zien er bij onze buren verleidelijk goed uit.
Hoewel wij ze deze avond niet zien, lijkt Bidou ook geschikt voor eters met kinderen. Niet alleen is het binnen on-Amsterdams ruim opgezet, er is bovendien een minivariant van de grote steenoven in een apart kinderkeukentje. Ze mogen er zelfs een eigen pizzaatje in bakken.