Wij zouden deze niet zo internationale naam niet zo snel kiezen voor ons restaurant, maar dat de afkorting staat voor Samen Eten en Drinken, da's wel weer sympathiek. En wat eten we dan zo saampjes? Hapjes, bijvoorbeeld, al hangend in het grand café. Of dineer uitgebreider van het prestige menu in het restaurant, dat bestaat uit 5 of 6 gangen. SED is een beetje hip maar niet té, en er is veel aandacht besteed aan de details: mooi tafellinnen, oud zilver en wisselende kunst aan de muur. Het publiek bestaat grotendeels uit langswaaiende fietsers en locals uit dit verbouwde-boerderijen-dorp. De kaart is vrij internationaal en vooral seizoensgebonden en als het even kan werkt de kok met scharrelvlees en goede vis – willen we nog anders tegenwoordig? Bij ieder gerecht wordt heel attent een wijnsuggestie gedaan. Conclusie: een droevige boel is het hier zeker niet. Eigenlijk worden wij wel blij van SED.