Fijn gegeten. Bediening heeft het wel zwaar (te weinig mensen met te veel tafels) en is een beetje stijf/formeel. De sommelier weet wel een heel relaxte persoonlijke sfeer te scheppen maar dat gaat hem niet lukken voor al die tafels. Mooie amuse van in schil gefrituurde garnalen met wat kerrie (deed me aan Ron Blaauw denken). Verschillende soorten oesters, schelpen en garnalen. Erg lekker maar natuurlijk vooral goed ingekocht. Daarna een voorgerecht om voor terug te komen. Coquilles met fois gras en ravioli met een zoete vulling (denk rode ui). Echt helemaal fijn. Daarnaast garnalen met spinazie, ei en truffel. Wel oke. Daarna genieten van zeeduivel met meiknolpuree en fois gras. En de iets saaiere kabbeljauw met pesto, truffel, gedroogde tomaat. Alles goed bereid en mooi opgediend. Jammer dat het te lang duurde en dat niet alles even spannend was. Maar ik zou er zeker nog een keer heen gaan al is de prijs wel schrikken. Johannes van Dam liep er ook, dus heel benieuwd naar zijn oordeel

En terecht een Michelin ster voor Le Restaurant. Nu maar hopen dat Jan het wel leuk blijft vinden!

Reserveren is wel heel moeilijk. Blijkbaar loopt het storm. Op zich fijn maar wel jammer dat ze als reactie daarop met shifts zijn gaan werken. Gehaast moeten eten voor half 9 of laat aan tafel. Eerlijk gezegd niet zo'n voorstander van. Het voelt een daardoor een beetje als een snelle eetschuur waar je als gast niet zo heel erg wordt gewaardeerd. En dat past zeker niet bij deze extreem mooie tent waar je gewoon echt een hele avond heerlijk zou moeten genieten! Maar misschien kan het niet anders in deze tijd... Toch hoop ik dat ze weer snel met die shifts ophouden :-)

Eten wat de pot schaft aan een grote tafel. Een van de weinige echte table d'hotes van Amsterdam