Rob Hornman, de Nederlandse Managing Director van Worldhotels vliegt voor zijn werk de hele wereld over. Behalve nu, vanwege de aswolk. Zijn eetweek was overdadig en heerlijk. Thuis in Duitsland en bij zijn favoriete restaurants in Rome. Oneindige buffetten antipasti, pasta en tiramisù.
Hornman (@robhornman op twitter) woont al vijftien jaar buiten Nederland maar je kunt hem nog steeds wakker maken voor een kroket, stamppot of een nieuwe haring. Na zeven jaar Azië is hij nog steeds weg van de meeste Aziatische gerechten. Een paar jaar Parijs heeft de moderne Franse keuken voor altijd verankerd en vijf jaar München, om de hoek van Italië, heeft de liefde voor de Italiaanse keuken aangewakkerd. De luxe hotellerie waarin Rob werkt heeft hem een kwaliteitsconsument gemaakt. "Altijd verse seizoensproducten en de eerlijke keuken. Tot ik begin dertig was at ik vooral veel, snel te vet en zonder teveel na te denken. Inmiddels heb ik een gouden regel: 'if it ain’t worth the calories, don’t eat it'. Hij woont met zijn vrouw Amanda en drie kinderen in Neukeferloh, een dorpje ten zuidoosten van München.

Zondag 11 april
"Doordeweeks eet ik slechts muesli voor het ontbijt. Wel een hele goeie: 'Verwöhn Müsli' van Seitenbacher (zonder toegevoegde suikers), daarbij drink ik een fruitdrankje, meestal Knorr Vie en kop groene thee. Op zondag na een wekelijkse joggingronde met een goede vriend (dit keer 17 kilometer) gun ik mezelf ook een croissantje bij het familieontbijt. Afgebakken (het liefs van Bridor) of vers van de bakker. Beetje jam erop, comme il faut!
Vaak gaan we op zondag uit lunchen met een bevriende familie. Dit keer bij 'Gut Siegertsbrunn', Gasthaus von Franz Inselkammer in Siegertsbrunn. Een traditioneel rustiek Beiers restaurant. Het vlees is hier van erg goede kwaliteit. Niet verwonderlijk omdat ze hun eigen slagerij hebben. Ik eet een Wiener Schnitzel met Bratkartoffel und Preisselbeeren. Ik kies altijd voor de Wiener, dat is kalfsvlees in plaats van de 'gewone' varkensschnitzel. Daarbij een Weißbier (het liefst Erdinger of Aying, beide lokale brouwerijen die nog steeds in privébezit zijn).
Na zo'n ontbijt en lunch koken we "s avonds niet meer. Zodra de kindjes naar bed zijn, zakken Amanda en ik onderuit op de bank met een filmpje of lekker muziekje, rode wijn, een vers baguetje en wat (vooral Franse) kaas. Blijft heerlijk."

Maandag 12 april
"Mijn kantoor is in Frankfurt. Als ik niet op reis ben woon ik daar ook, in een apartement in het mooie Sachsenhausen. Op maandagochtend ga ik met de trein van München naar Frankfurt. Drieëneenhalf uur tijd om rustig te werken. Laptop, muziekje en rust. In de restauratiewagen verwen ik mezelf met een 'Vital Frühstück met Birchermüsli', sinaasappelsap en een latte macchiato. Niet gek voor een treinmaaltijd.
Direct naar kantoor (in Frankfurt Niederrad) waar ik meteen druk met meetings ben. Voor de lunch een snel broodje (nog van thuis meegenomen). ‘s Avonds op weg naar huis haal ik bij de supermarkt een Thaise pikante noedelsalade. Drink nog een glas wijn en dan zit de lange dag erop."

Dinsdag 13 april
"In het kantoorgebouw waar wij zitten is een goed personeelsrestaurant. Een ruime keus uit traditioneel, vegetarisch/bio, Aziatisch en Italiaans en grote salad bar. Vandaag heb ik een werklunch met twee collega’s, en omdat ik later ga dineren eet ik een grote salade met tonijn. Water en later op kantoor een Nespresso.
Heb me verheugd op een lekkere Penne Arrabiata bij de Italiaan Colloseo. Helaas ging deze dinerafspraak ineens niet door. Als troost verwen ik me met een Pad Thai Gai van een eenvoudig maar goed Thais afhaalrestaurant. Ik ben verwend qua Thais (heb vier jaar in Bangkok gewoond) dus weet wat goed is. Deze, dus."

Woensdag 14 april
"Na een uurtje joggen mijn traditionele muesli-ontbijt. ’s Middags een working lunch tijdens een vergadering.
Om drie uur vertrek ik met acht collega’s naar Rome. Ik heb daar mijn executive meeting georganiseerd. Lufthansa brengt ons naar Rome en voorziet ons van een matig broodje met (room) kaas en een drankje. Phileas Fogg uit Jules Vernes Reis om de wereld in 80 dagen zei altijd dat je op reis moet eten wat er voorbij komt, omdat je nooit weet wanneer je volgende maaltijd komt. Deze (destijds zinvolle, inmiddels zinloze) regel leef ik na, vandaar dus dat ik het broodje eet.
Ik heb eerst een korte meeting in de 'Grand Dame' van de Romeinse hotels: Hotel Quirinale. We zitten op de veranda van het binnenterras met zicht op de achterkant van de Opera. Ik kan nog net het balkon zien van waaruit Maria Callas voor haar optredens haar area’s oefende. We drinken een prachtige Chardonnay en eten wat kleine warme snackjes.
Na de meeting gaan we dwars door Rome naar een van mijn favoriete restaurants: Taverna Trilussa, aan de Via Ciro Menotti 26.  Een prachtige traditionele Taverna, met een topkeuken. Het hele executive team van Worldhotels, elf personen, komt samen. We hebben een goede start van het jaar gehad, dus verdiend.
Voorgerecht is een selectie van antipasti verdeeld over de tafel. Vooral prosciutto, salami’s en kazen, veel groenten heb ik niet gezien. Als hoofdgerecht een Strozzapreti con Ossobuco. Strozzapreti is een handgerolde pasta die tussen spaghetti en linguine in zit (de letterlijke vertaling is ‘priesterverslikker’, volgens de legende aten de priesters deze vaak te haastig en verslikten zich).
Het wordt geserveerd in een pan (per persoon). De pan is heet en ik verbrand mijn vinger. De heerlijke Ossobuco doet me mijn pijn gauw vergeten. We drinken een mooie rode Italiaanse wijn. Verder drink ik veel water, een espresso tot slot en ik snoep een lepel van een geweldige Tiramisù (ik houd me in want ik weet wat morgen nog komt). Terug naar het hotel Ripa.”

Donderdag 15 april
"Ontbijt met muesli en groene thee. Later nog een cappuccino. Voor de lunch staat een buffet met meloenblokjes met Prosciutto di Parma, garganellipasta met verse tomaat en munt, salade met Griekse fetakaas, olijven en croutons en een selectie van desserts. Weer kijk ik daarmee uit.
Het aperitief drinken we in de zon in de binnentuin van Hotel Quirinale, na een meeting met hoteldirecteuren. We worden verwend met Prosecco en allerlei heerlijke hapjes. Ook nu weer, moet ik me inhouden, het diner komt nog.
Wat we ’s avonds bij Ristorante Vizi Capitali eten is bijna te veel om op te noemen. Antipasti als oesters, rauwe reuzegarnalen, aubergines met rode garnalen, een flan van ansjovis en venkelsalade op gepureerde kikkererwten. En veel meer. Als 'primo' trofiepasta met zeebaars en citroen. Secondo is gebakken tarbot uit de oven met geroosterde aardappelen. Tot slot: il dolce. De tiramisù laat ik weer staan. We drinken een Chardonnay van Principo Butera uit Sicilië. Ik ga later over op rood. Iedereen is voldaan van het geweldige diner. Er wordt nog een afzakker gedronken en een drukke dag zit erop."

Vrijdag 16 april
"Voor het ontbijt: muesli en fruit en groene thee. En alsof we nog niet genoeg hadden, is de lunch ook weer overdadig: een salade caprese met verse basilicum en oregano, sedaninipasta met een saus van aubergine en courgette, zalmfilet met een fijne broodkorst met basilicum en een citroensaus van citroen. Dit keer neem ik wel een kleine chocolademousse toe.
In de middag horen we dat al onze vluchten uitgevallen zijn. We zouden ‘s avonds terug naar Duitsland vliegen, maar de vulkaanuitbarsting in IJsland gooit letterlijk roet in deze plannen (gelukkig niet in het eten). Alle treinen zijn vol en er zijn geen alternatieve vluchten. We charteren een auto inclusief Italiaanse chauffeurs die elkaar afwisselen zodat we de nacht door kunnen rijden. Het wordt een tocht van 18 uur. We vertrekken om negen uur ‘s avonds, maar natuurlijk niet voordat we nog snel even wat antipasti en pasta gegeten hebben.”

Zaterdag 17 april
"Rond kwart voor zeven stoppen we bij een Marche wegrestaurant voor een snel ontbijt. Ik neem vers fruit en iets wat er uitziet als een volkoren croissant (en nog smaakt ook). Ik drink een latte Macchiato. De stop is kort, we hebben nog zeker acht uur voor de boeg. Voor de lunch is er een broodje kaas.
Na een week buiten de deur is het heerlijk om weer thuis te zijn. Een verkort weekend door de lange reis, maar gelukkig is dat een uitzondering. Na een warm welkom van Amanda en de kids, werp ik snel een blik in de keuken. Zaterdag is eigenlijk culinair altijd de beste avond van de week. Amanda kookt en dat is altijd een feest. Vanavond courgette met ricotta en geitenkaas uit de oven, gegrilde kipfilet met basilicum/hazelnotenpesto en gemengde salade met cocktailtomaatjes en geroosterde pijnboompitten. We drinken een glaasje champagne als aperitief (half flesje) en voor bij het eten haal ik een mooi flesje wijn uit de kelder. La dolce vita a casa."

Meer eetdagboeken lezen? Abonneer je op de SpecialBite Nieuwsbrief. Elke dinsdag in je inbox!