Deze topkok leerde het vak van Robert Kranenborg, kookte het Utrechtse Karel V naar een Michelinster en verruilde in 2007 Nederland voor een avontuur in het Midden Oosten. Als executive chef werkte Jerry Bastiaan voor de Capital Club,  de meest exclusieve Private Members Club in Dubai. Maar toen begin dit jaar de "glitter and glamour" plaatsmaakte voor "doom and gloom", pakte hij zijn koffers en verhuisde naar Azerbeidzjan. Daar werkt Bastiaan als corporate executive chef voor Pasha Inshaat, een van de grootste werkgevers in het land en daarnaast voor President Ilham Aliyev. 

Zaterdag 19 december
Net aangekomen in Dubai voor een 24 uurs business trip. Voor mij is het maar twee uur vliegen.  Ik slaap drie uurtjes en ontbijt in het hotel: yoghurt, vers fruit en een cappuccino, een goed begin van de dag.
Lunchen doe ik in de Capital Club, mijn vorige werkgever. De 'casual' etage van de club is volledig gerestyled en ziet er veel beter uit dan in mijn tijd. Ook hier nu een sushi bar, zoals overal in Dubai, maar de sushi en sashimi waren voor mij de beste ooit. Ik heb mijn kaartje aan de (Japanse) chef gegeven. Ik hoop dat hij snel weg wil! 
‘s Avonds eten in de Arabian Courtyard van de One & Only Royal Mirage Hotel. Arabisch. Heerlijk buiten hangen op een van de banken, shisha (waterpijp) en een tafel vol met mezze en shish kebabs. Helaas kan ik niet te lang genieten, het vliegtuig wacht om mij terug te brengen naar Baku, de hoofdstad van Azerbeidzjan.

Zondag 20 december
Om 04.00 uur kom ik in Baku aan en plan om lekker uit te slapen en het ontbijt over te slaan. Helaas. Ik dacht met vrienden afgesproken te hebben om 's avonds Georgisch te eten. Tot ik een sms krijg: "vergeet niet om 13.00 uur in het restaurant te zijn". Het is dus een lunchafspraak.
Snel een ontbijt, yoghurt, mandarijntjes uit Corsica en 2 dubbele espresso's.
Georgisch is een interessante keuken. Niet mijn favoriet. Over het algemeen veel vet en zwaar. En... Griekse salade op de kaart (wordt vervolgd). Om de Engelse vertalingen kun je hier smakelijk lachen. Als je mij op twitter volgt (@habibi_jerry) heb je al mee kunnen genieten.
Halverwege de lunch valt de stroom uit. Maar met kaarslicht erbij wordt het nog een lange en gezellige middag. De eigenaar maakt zijn eigen vodka en rode wijn.
‘s Avonds naar de 'Living Room' een trendy lounge/Bar in het centrum van Baku. Hier staat een Indische chef. Zijn Europese gerechten sla ik over maar zijn curry’s zijn de beste van de regio. Shisha erbij en het is een goede afsluiting van een vrije dag. Ik heb nooit in mijn leven gerookt maar shisha rook je met vrienden om te genieten. Het is een sociaal gebeuren. 

Maandag 21 december 
Als ontbijt wederom yoghurt, mandarijntjes en 2 dubbele espresso's.
Er komt een aanvraag binnen voor een dinerbuffet in het Museum voor Moderne kunst. Voornamelijk Azerische keuken en Griekse salade (!).
Voor de lunch neem ik alleen maar koolhydraten. Risotto met truffel en pompoen. Met mijn 65 kilo hoef ik niet af te vallen maar ik probeer zoveel mogelijk koolhydraten en proteienen gescheiden te houden. Het is logisch en voelt gewoon beter.
‘s Avonds uit eten bij Sultan, een Turks/Azerisch restaurant. Een casual restaurant met grote open bbq en natuurlijk shisha. Mezze vooraf en shish taouks, een soort kebab, als hoofdgerecht. Ook hier Griekse salade op de kaart.

Dinsdag 22 december
Ontbijt: Yoghurt, mandarijntjes en 2 dubbele espresso's.
In de loop van de ochtend gaat mijn telefoon. De assistent van de Nederlandse Ambassadeur in Azerbaijan: ''Jerry, de heer van Hoorn (ambassadeur) wil je graag ontmoeten". Uiteraard vereerd nodig ik hem uit voor de lunch in de bistro van het museum. Cool! Lunchen met de ambassadeur. We eten pompoensoep met ricotta tortelinis en een echte Nicoise salade met verse tonijn en gepocheerd ei.
Voor het diner thuis gekookt. Een eenvoudige versie van de Indonesische rijsttafel.

Woensdag 23 december
Ontbijt: Yoghurt, mandarijntjes en 2 dubbele espresso's. Eentonig maar wel lekker!
Vandaag kook ik bij de president thuis. Mijn bestelling uit Brussel komt aan. Twee keer per week krijgen we vis, vlees groenten en fruit van Les Plaisirs de la Table uit Brussel. Vanwege de kerst deze week maar 1 levering. Het was dus een palet vol. Schoonmaken, inruimen en monsters voor het laboratorium. De lunch was snel maar goed. Cous cous, gegrilde asperges en geconfijte tomaatjes.
Het was een rare avond. Vandaag waren de Gemeenteraadsverkiezingen en vanwege de drukte waren er continu wijzigingen in de planning. Coquilles met witlof vooraf en als hoofdgerecht: gegrilde zonnevis.

Donderdag 24 december
Ontbijt: yoghurt, mandarijntjes en 2 dubbele espresso's.
Geluncht in Zakura, ons Japanse restaurant. Sushi, sashimi en wat tempuras. Ideeen voor Oud en Nieuw besproken. Aan mij de taak om de desserts te verzorgen. Niet de afdeling in de keuken waar ik de meeste kennis in heb. Maar nog steeds meer dan de lokale markt. 
Voor het diner weer bij de president, ik kook niet zelf maar help met een Azerisch Buffet. Voor mij een leermoment. Wederom Griekse salade.

Vrijdag 25 december
Voor jullie is het Kerstmis maar hier is het een normale werkdag. In dit moslimland is er geen kerst maar worden andere feestdagen gevierd.
Ontbijt: yoghurt, mandarijntjes en twee dubbele espresso's.
Voor de lunch verwen ik mezelf maar eens echt. De twittervolgers hebben hem al gezien: Getoast zuurdesem van Max Poilane uit Parijs, Rucola sla, Balsamico reductie en geconfijte eendenlever! Top!
Voor het diner heel traditioneel Chapon de Bresse... Deze gecastreerde haan is alleen verkrijgbaar rond de kerstperiode. Met liefde en repect gefokt en tot in detail met passie verzorgd. Na slachting wordt er zelfs een katoenen 'jas' omheen genaaid. Als ik mij niet vergis doe ik dit al sinds 1995. Begonnen in La Rive (Amstel Hotel) en volgehouden in alle bedrijven waar ik gewerkt heb. Ook hier houd ik die traditie in ere.
 

Wat doet Griekse salade op elke menukaart in Azerbeidzjan?
In elk Azerisch restaurant staat Griekse salade op de kaart als een nationaal gerecht. Dat klinkt niet logisch, Athene is 2500 km vliegen. Alle ingredienten voor de salade (komkommer, olijven, tomaat en feta kaas) worden lokaal geproduceerd.  Maar met respect aan de Grieken noemen ze hun salade: Griekse salade.

Meer eetdagboeken lezen? Abonneer je op de SpecialBite Nieuwsbrief. Iedere dinsdag in je inbox.