Max Westerman is verzot op koffie. Niet op die peperdure espresso, caffè latte of macchiato, maar op van dat slootwater dat hij in Amerika heeft leren drinken. “De slappe filterkoffie die in de eenvoudigste Amerikaanse restaurantjes, de diners, eindeloos wordt bijgeschonken.” Dat schrijft de journalist en televisiemaker in zijn column in de koffiespecial van de SpecialBite Jaargids 2010. “Ik was nog maar een jochie toen ik naar New York kwam, en de eenzaamheid had makkelijk kunnen toeslaan in die stad waar iedereen vooral bezig is met zichzelf. Maar Kate, Mary, Donna, of hoe ze ook allemaal mochten heten, hadden altijd tijd voor een praatje – en in hun hand die bodemloze koffiepot.” Van zaken als Starbucks krijgt hij maar keuzestress.

En eten? Dat doet Westerman ook het liefst ouderwets goed. In Utrecht, waar hij opgroeide en nog steeds erg graag komt, loopt hij overdag vaak naar het Theehuis Rhijnauwen. “Vanwege de mooie wandeling en de beloning: een heerlijke pannenkoek (ik raad de aloha aan) in het oergezellige theehuis, of op mooie dagen op het terras met uitzicht op de Kromme Rijn.”

’s Avonds gaat hij graag naar De Rechtbank in Utrecht. “Ik zit er het liefst in de sfeervolle bistro, maar met 'chic' gezelschap ook wel in het duurdere restaurant - in beide gevallen komt het eten uit een creatieve en uitstekende keuken. In Amsterdam eet ik graag bij Rosario, een van de beste Italianen van de stad.”

Lees de hele column van Max Westerman in de koffiespecial in de SpecialBite Jaargids 2010. Bestel 'm nu! »