Service kost wel degelijk geld. Wanneer je een biefstukje met friet eet in een eetcafé voor €15 mag je een stuk minder van de service verwachten dan in een sterren restaurant waar je een vijf gangen menu eet van € 120, dat weet en vindt toch iedereen.
Meer service bieden betekent voor ieder horecabedrijf simpelweg meer manuren inzetten en die zijn hier niet goedkoop. Wat echter niets kost is gastvrijheid bieden ofwel de service persoonlijk maken. Wanneer bedieningsmedewerkers de juiste snaar raken, een grapje maken of juist hun mond kunnen houden, een goed advies geven of bijvoorbeeld de gast herkennen van een vorige keer, dan onderscheidt het bedrijf zich van de rest. Wat hierbij wel belangrijk is, is dat ook het barpersoneel en vooral de keuken hieraan meewerken.
De bedrijven die mij trouwens vaak bevallen hebben allemaal een zeer aanwezige 'patron'. Iemand die je goed ontvangt, je wensen leest en op de achtergrond altijd de gang van zaken aan jou tafel in de gaten houdt.

Service is een kwestie van een eigenaar resp chef die erop toeziet dat zijn personeel de richtlijnen die bestaan ook toepast. Het heeft geen zin met personeel te discussiëren vraag naar de chef of baas en laat je commentaar weten.

niks is hinderlijker dan een lid van het personeel dat eten serveert, waarvan de bestelling aan hem of haar was opgegeven, dat niet overeenkomt met het bestelde.

Goede service hoeft inderdaad niets te kosten. Het is een mooie manier voor restaurants om zich op de kaart te zetten, zonder er enorme investeringen voor te doen. Maar het is wel een state of mind die je vooral bij de betere zaken tegenkomt. Daar zie ik steeds vaker een persoonlijke benadering, waar ik erg voorstander van ben. Een grapje, een persoonlijke anecdote, daarmee kun je je een avondje uit net dat beetje meer geven. Want je gaat toch niet alleen naar een restaurant voor het goede eten, een leuke entourage en goede bediening zijn minstens zo belangrijk.

Goede service kost geen rooie cent? Als je nootjes geeft, krijg je apen. Ik moest laatst eens kijken wat de huidige CAO lonen waren. Toen ik ze vond, twijfelde ik: was dit niet de tabel van 2006, toen ik Nederland verliet? Niet dus, de lonen waren simpelweg nauwelijks gestegen. In andere branches zijn die echter wel gestegen. Het is dan niet gek dat goede mensen naar andere branches gaan. Er staan regelmatig berichten op de Misset Horecasite dat toppers naar bijvoorbeeld wijnhandels gaan. Probleem is dat de gast niet meer wil/kan betalen. Tja, dan maar bediend worden door apen in 2021...
http://www.youtube.com/watch?v=YgPUQyaZ-l0

(2/2) Hetzelfde geldt als ik mijn bejaarde moeder meeneem voor een etentje. Nadat zij laatst de bediening bij De Kas vertelde dat het gerechtje met kweepeertjes zo 'heeeeeerlijk' was geweest, kwamen ze even later de keuken uit met een handgeschreven briefje: het recept. Zulke dingen maken een restaurant speciaal en inderdaad, personeel met feeling voor het vak is hiervoor een must.

Hoewel veel Nederlandse restaurateurs inderdaad een hoop kunnen leren van de Amerikanen, die 'overdreven' vriendelijkheid en interesse is toch best prettig, ben ik de afgelopen tijd wel blij verrast door meedenkend personeel. Ik mag graag een ernstig zieke vriend van me blij maken met een fijne lunch of diner en gelukkig merk ik dat daar in de restaurant ook moeite voor wordt gedaan. In de Skylounge in Amsterdam bijvoorbeeld, werd een halve verbouwing gedaan om mijn vriend in rolstoel van het beste uitzicht te voorzien. Bij Beachclub O werken een hoop studenten in de bediening maar ook zij waren erg behulpzaam en boden aan zijn tournedos vast klein te snijden. Natuurlijk weet ik niet of ik deze hartelijkheid ook zonder de aanwezigheid van mijn minder valide vriend zou ervaren, dat roept toch altijd een bepaald gevoel op. (1/2)

Helemaal eens met deze stelling redactie. Natuurlijk kost dat geen rooie cent. Bediening die gasten aandacht geeft, hoeft niet meer te kosten, ze leveren juist meer op. En over het vinden van dat personeel? Goede ondernemers slagen er meestal toch in om de juiste mensen te vinden en enthousiast te houden. Misschien wel de belangrijkste vaardigheid van een goed ondernemer, nog belangrijker dan zelf heel goed kunnen koken of serveren.

Eens! Natuurlijk hoeft dat niets te kosten. Maar dienstverlening is niet sterk in de Nederlands aard verankerd. Ik zie genoeg goede voorbeelden van mensen met passie voor hun vak. Helaas worden veel middelmatige restaurants bemenst door personeel dat niets heeft met een dienstbare opstelling. Als bediening ben jij ervoor om de gast een geweldige middag of avond te bezorgen. Als je daar energie in steekt, krijg je daar over het algemeen veel voor terug. Wat dat betreft kunnen we zoveel leren van de Amerikanen. ''Maar die doen het alleen maar voor de tips'' is vervolgens een veelgehoord argument. Kul. Ook in andere bedrijven snappen ze in de States wat service is: die klant moet terugkomen. En al is het voor de tips: so what? Een bedrijf moet geld verdienen. Liever gespeelde vriendelijkheid dan oprechte arrogantie. In de horeca draait het om de beleving. Dat is een rol die je moet spelen. Kost niks. Zie de eer van het vak!

Ik ben het volstrekt eens met de stelling. Het gaat om de juiste instelling. Als je als horeca professional niet de gewenste gastvrijheid kan opbrengen, moet je vooral tramlijn 9 gaan besturen, maar laat je niet meer zien in een horeca-gelegenheid. Behalve dan als klant, kun je lekker zeuren over de slechte bediening.

Inderdaad, goede service levert veel op voor restaurateurs. Ik ga veel liever terug naar een restaurant waar ik me welkom voel en waar de sfeer ontspannen is, dan naar een restaurant dat misschien geweldig eten heeft maar waar het een kille bedoening is. Ik denk dat het alleen vaak lastig is om goed personeel te krijgen, dat ook feeling heeft voor het vak. Zo aten we pas, als bezoekers uit de provincie, in Amsterdam en daar blijkt het vrij normaal te zijn als de bediening nauwelijks Nederlands spreekt en je in het Engels wordt geholpen. Dat zullen sommige gasten toch lastig vinden. En een bevriende restaurateur vertelde me dat ze op een drukke avond soms zelf duidelijk voelt dat het serviceniveau niet aan haar eisen voldoet, maar ja, ze had geen personeel beschikbaar. De één moest naar school, de ander was op vakantie etc etc. Werken in de horeca staat blijkbaar niet in zulk hoog aanzien en dan is het voor de restaurants ook ploeteren om de service te bieden die ze voor ogen hebben.