De Franse chef-kok Louis Derlon is een culinair begrip in Maastricht. Al in 1857 serveerde hij in zijn hotel aan de Markt verse oesters. En niet veel later ganzenleverpastei, truffel en, jawel, fijne erwtjes. Het hotel dat hij later opende op het Onze Lieve Vrouweplein is nu een heus designhotel & restaurant en draagt als eerbetoon nog steeds zijn naam.
De locatie is ook nog steeds prachtig, met grote ramen die uitzicht bieden op het terras midden op het plein. Binnen is vrijwel alles vierkant: de indrukwekkende kroonluchters, de zwartrode loungestoelen en de (te kleine) tafeltjes. Het ziet er aantrekkelijk genoeg uit om na het shoppen even binnen te stappen. Maar dan valt het tegen: het eten is matig, de wijnkaart is zeer beperkt en de bediening is ronduit slecht.

Louis Derlon werd geroemd om zijn gevoel voor culinaire klasse en stijl. Maar daar is nu dus nog weinig van terug te vinden. Op de kaart staan vijf voor-, vijf hoofd- en vijf nagerechten die geen van alle uitblinken in originaliteit. En de uitwerking ervan is ronduit teleurstellend. De dungesneden rauwe kabeljauw is niet vers genoeg (toch wel een vereiste bij zo'n gerecht) en de op de huid gebakken snoekbaars is verdronken in de aardappelpuree. Het dessert komt overduidelijk prefab uit de koelkast en da's helemaal een zwaktebod natuurlijk.

De jongedame van de bediening is vriendelijk, maar heeft een belabberd geheugen. Ze kan niet onthouden wat twee mensen hebben besteld en brengt aan twee tafels het verkeerde hoofdgerecht. Ook gaat ze onhandig om met de wijn. We voelen ons niet erg thuis in dit hotelrestaurant, ook al omdat nog voordat we klaar zijn wordt begonnen met het dekken voor het ontbijt.

Dit is weer een plek met grote ambities waar het zo mooi had kunnen zijn. Maar ergens gaat er jammer genoeg wat fout en eindigt men in de culinaire middelmaat. En als we dat zoeken gaan we liever naar een eetcafeetje of een andere budgetair aantrekkelijke plek -  niet naar een design hotel waar de gerechten flink aan de prijs zijn. Het is wel duidelijk: met het hergebruik van de naam is niet vanzelfsprekend het grote culinaire gevoel van Louis Derlon meegekomen. Om zijn reputatie waar te maken moet Derlon anno 2011 beter zijn best doen.