'De messen? Ah de messen!' In de dorpsbar drinken we een petit café. Halil: 'Raar kopje, te hoog, een platte bodem, met vier hoeken wat niet lekker drinkt. En de machine is gisteravond niet goed schoongemaakt. De koffie is bitter.' Tja barkeeper, daar kun je het mee doen. De man wijst naar buiten, naar de rivier. 'Daar op die brug is de messenfabriek. Er tegenover ligt de winkel.'

Nontron heet deze plaats in de Périgord. Al sinds 1653 worden hier op ambachtelijke wijze messen gemaakt. Oorspronkelijk voor het simpele snijwerk bestemd, maar sinds de firma Laguiole (spreek uit lajol) deze concurrent overnam is de productenrange enorm gegroeid: oestermessen, wijnmessen, bestek, trancheer- en fileermessen in allerlei maten en breedtes... De Parijse driesterrenchef Pierre Gagnaire wil in zijn restaurant geen ander logo op een mes dan dat van Nontron.
In het atelier hangt een penetrante geur van vonkend ijzer en brandend hout. We zien een tiental messenmakers aan het werk. Ieder maakt van begin tot eind zijn eigen serie messen, vertelt de voorman.
Halil wil het wel eens proberen. Er wordt bedenkelijk gekeken. Vooruit dan. Bij de polijstmachine is nog een plekje vrij. Halil gaat zitten en de voorman zet het apparaat aan. Jankend komt de witte band in beweging.
Even later willen we, glunderend als blije jochies met onze zelfgepolijste messen in de hand, in de winkel afrekenen. Onze maitre d' pakt bewonderend een ander mes, klapt het even open en laat het - per ongeluk - met een harde krak dichtklappen. De verkoopster krimpt ineen bij het geluid. ' Meneer, wilt u dat alstublieft nooít meer doen?'

Maitre Halil Asar (At Sea) en uitgever Michiel Houdijk maken een culinaire roadtrip langs gastronomische plekken in Europa. Ze maken er een boek over dat op 14 december 2009 verschijnt.

Deel 1: Rotterdam - Berchem »
Deel 2: Berchem - Parijs »
Deel 3: Parijs »