Een jaar lang geen huis, maar elke nacht een ander (Amsterdams) hotel. SpecialBite spotter Vincent speelt een jaar lang de rol van hotelnomade. Waarom? Hij 'verhuisde' van Den Haag naar Amsterdam. "Dit leek me de enige manier om Amsterdam echt te leren kennen." 

Dakloze spotter
''Eigenlijk is een spotter net een gewoon mens. Hij – maar het is natuurlijk net zo vaak een zij - is een ondernemend iemand, met een huis, familie en vrienden." Dat schreven we in de jaargids SpecialBite 2010 over de spotter en zijn werkwijze. Niets aan gelogen. Toen.  Maar nu hebben we een dakloze in ons gezelschap.
Trendwatcher Vincent doet in zijn onnavolgbare Vincentiaans  dagelijks verslag op zijn blog Amsterdam Slaapt en twittert via @amsterdamslaapt. Na een jaar moet dit resulteren in een boek. En in het komende jaar geeft hij regelmatig een update hier op de blog van SpecialBite. Een greep uit zijn eerste tien dagen om vast in de stemming te komen.

Dag 1. Park Hotel: ''Op m’n kamer, zie ik op het hotelbureau een notitieblokje. Met een quote van de bebaarde Ierse Schrijver George Moore. ''A man travels the world in search of what he needs and returns home to find it.' Ai. Pijnlijk. Ik heb geen huis om naar terug te keren. Weer kijk in naar m’n koffer. Dat is de vastigheid die ik heb. Dit hotel is nu mijn huis. Nouja, het eerste van mijn 365 huizen dit jaar. Maar ach, is het wel zo beroerd? Mijn suite is zo ingericht dat iedereen zich er snel thuis kan voelen. Een schemerlamp, een tv, een knus zitje, een waterkoker. Er zijn mensen die misschien meer verwachten van huiselijkheid, behoefte hebben aan persoonlijke voorwerpen, een foto van hun moeder. Maar voor mij is dit al heel wat. Er staat zelfs een strijkplank in de kast. Een van die dingen die ik niet eens had toen ik nog een huis had.  Een nieuw mens »

Dag 4. Qbic Amsterdam WTC: "Ik kom mijn kleine kamer binnen. Dit is wonen in de meest basale vorm. De ruimte wordt gevuld door een woonkubus. Hierin zitten een bed, een bureau, een badcel, een toilet en een TV verstopt. Dit was precies de woning die ik zocht, toen ik naar Amsterdam wilde verhuizen. Een bed, een bureau, een badcel met een toilet en een TV. Geen overbodige luxe en toch kwaliteit. Eindelijk thuis! De verlichting van de kubus kan worden aangepast aan de gemoedstoestand. Futuristisch. Vandaag is rood."  Wonen in kubus »

Dag 5. The Golden Bear: "Voor het eerst van mijn leven ben ik in een homohotel. Vrienden waarschuwden me al, dat hier ook mannen komen voor seks. Ik onderzoek de kamer. Op het bureau vind ik een deurhanger. Aan de ene kant staat: Don’t disturb, aan de andere kant: Welcome. In het boekje met uitleg over ontbijt, uitchecken en de activiteiten in de buurt staat een duidelijke waarschuwing. Na een Golden Shower op bed wordt 50 euro in rekening gebracht voor schoonmaakkosten. Als dat nog een keer gebeurt, dan word je zonder pardon het hotel uitgezet. Theo is streng. Ook al is het toilet buiten de kamer, ben ik niet het type dat het bed onderplast en zeker niet als er iemand onder me ligt."  Een spannende nacht »

Dag 6. Abba: ''Op haar vaste stoel onder de kerstboom ligt de hotelpoes. In een gezellige huiskamer naast de receptie, met de kaart van Amsterdam aan de wand. De receptionist vertelt dat een Duitse gast vorige week zijn oog is kwijtgeraakt in zijn hotelkamer. Hij belde de receptie of iemand kon helpen zoeken. De man deed de deur open en een lege oogkas met een diamantje erin staarde hem aan. Horror. Na grondig speurwerk vond de receptionist de weggestuiterde oogbol. ''We maken het allemaal mee, hier in Abba.""  Net als thuis »  

Dag 7. Amstel Botel: ''De volgende ochtend is de ontbijtzaal gevuld met jonge stelletjes. De Britten slapen hun roes uit. Achterin zit het Duitse montuur in haar eentje een eitje te pellen. Ze zwaait vriendelijk naar me. Ik zie aan haar ogen dat ze droomt dat we samen met uitgestrekte armen op de voorplecht staan. Ik zwaai terug en verlaat het zaal. Over de loopplank. Op naar de vaste wal.  Op een waterbed »

Dag 8. CitizenM: ''De kamer is extreem klein, maar zeer functioneel ingericht. Dit is Tokio. Je loopt binnen door de ronde regendouche en het eveneens ronde toilet van matglas. Onder het grote bed, zit een lade verstopt met fluffy kussens en extra handdoeken. Op een stoel ligt een oerlelijke designknuffel. Ik pak hem vast bij zijn hand en maak een snelle tangobeweging. Vanavond slaap ik niet alleen.  De mobiele reiziger »

Iedere week foodienews lezen? Abonneer je op de SpecialBite nieuwsbrief. Elke dinsdag in je inbox.